فایل نشانه های ارجاع به روانشناس را از اینجا دانلود کنید.

ده مورد از مهمترین نشانه ها برای ارجاع مراجع تان به روانشناس

1- مراجع شما به بیان توانایی پایین خود در حس کردن لذت می پردازد و یا مواردی را در خصوص افزایش میزان غم، ناامیدی و ناتوانی در خودش، برایتان بازگو می کند.

  1. شاید شما به عنوان کوچ متوجه شده باشید که مراجع شما، دیگر مانند قبل خوشبین نیست.
  2. ممکن است او مرتباً و بیش از حد معمول، از اینکه زندگی و دنیا چیز وحشتناکی است و در این مورد هم هیچ کاری نمی توان انجام داد، صحبت کند.
  3. مراجع در مورد بسیاری از موضوعاتی که مطرح می کند از عباراتی همچون “چه فایده ای دارد؟” یا “به چه دردی می خورد؟” استفاده می کند.
  4. کمتر درباره موضوعاتی که به آنها علاقه دارد یا برایش خوشایند و لذتبخش است صحبت می کند
  5. ممکن است مراجع انجام کارهایی که دوست دارد را متوقف کند (مثال: رفتن به سینما، ملاقات دوستان، شرکت در رویدادهای ورزشی).

2- مراجع شروع به صحبت از ناتوانی اش در انجام کارهایی می کند، که می تواند سبب محقق شدن رویاها یا آرزوهایش می شود.

  1. مراجع شما افکار مزاحمی دارد و نمی تواند تمرکز کند.
  2. شاید شما به عنوان کوچ متوجه شده باشید که مراجع شما نمی تواند بر اهداف یا بر مکالمه خود، متمرکز شود.
  3. مراجع نمی تواند برنامه های عملی را به اتمام برساند، و نمی داند چه چیز مانع او شده است.
  4. در طول بحث، متوجه می شوید که مراجع شما مدام از شرایط منفی و تجربیات ناخوشایندی صحبت می کند که درباره خودش یا در مسیر اهدافش می باشند.
  5. مراجع شما می گوید که تفکرات ناخوشایند در زمان های نامناسب و حتی زمانی که در حال فکرکردن به چیزهای دیگری یا در حال انجام کارهای دیگری هست، به سراغش می آید و به نظر می رسد که نمی تواند این افکار را از خود دور نگه دارد.
  6. مراجع شما از خواب های مکرر ترسناکی که اخیراً می بیند و قبلاً نمی دیده، صحبت می کند.
  7. مراجع شما از افکار بیشماری که به سرش می زند و نمی تواند سرعت پدیدار شدن آنها را کاهش دهد و از کنترل اش خارج است، صحبت می کند.

3- مراجع شما یا نمیتواند بخوابد یا در طول شب بیدار میشود و نمیتواند دوباره به خواب برود، و یا اینکه بیش از حد میخوابد.مراجع شما خسته و درمانده به جلسات کوچینگ می آید.

  1. مراجع شما در مورد مشکلات مربوط به خوابیدن، یا اینکه تمایل دارد همیشه بخوابد، صحبت می کند.
  2. مراجع شما می تواند برای شما توضیح دهد که می خوابد، سپس بیدار می شود و نمی تواند دوباره به خواب برود.
  3. مراجع شما توضیح می دهد که در طول روز چرت می زند؛ و این کاری است که قبلاً انجام نمی داده است.
  4. مراجع شما توضیح می دهد که در زمان و مکان نامناسبی به خواب رفته است.

4- مراجع شما از مشکلات خود در مورد اشتهایش سخن به میان میآورد: کاهش یا افزایش اشتها.

  1. مراجع شما توضیح می دهد که اخیرا بیشتر اوقات حس گرسنگی ندارد و یا اصلا دلش نمی خواهد چیزی بخورد.
  2. مراجع شما می گوید که همیشه در حال خوردن است، معمولاً آبنبات یا مدام “غذا های ناسالم” یا هله هوله می خورد و فرقی هم نمی کند که گرسنه باشد یا نه؟
  3. مراجع شما می گوید که هیچ لذتی از خوردن نمی برد، در حالیکه چنین احساسی در گذشته نداشته است.
  4. مراجع شما بیان می کند که دیگر نه با خانواده غذا می خورد و نه با دوستان، در حالیکه قبلاً این کار را می کرده است.

5- مراجع شما از اینکه دیگران رنج کشیده اند یا فوت کرده اند، احساس گناه می کند.

  1. مراجع شما از اینکه زنده است یا جراحتی ندارد، احساس گناه می کند.
  2. مراجع شما چنین بیان می کند که نمی فهمد چرا او هنوز اینجا زنده است، در حالیکه دیگران رنج کشیده اند یا مرده اند.
  3. مراجع شما نمی خواهد اهدافش را پیش ببرد، زیرا لیاقت داشتن زندگی که انتخاب کرده را ندارد، خصوصاً هنگامی که دیگران به ناچار رنج کشیده اند یا مرده اند.
  4. مراجع شما، در رابطه با تمام آنچه اتفاق افتاده، حق خود از داشتن یک زندگی و شغل موفق را به زیر سؤال می برد.
  5. مراجع شما باور خود را بیان می کند که شایستگی یک زندگی رضایت بخش را ندارد.

6- مراجع شما احساس نا امیدی شدید یا بیش از حد امیدواری می کند.

  1. به عقیده مراجع شما، هیچ چیز در زندگی خوب نیست.
  2. مراجع شما در بعضی جلسات شرکت نمی کند، یا اینکه می خواهد کوچینگ را متوقف کند، زیرا زندگی ارزش زیستن ندارد، یا اینکه او لیاقت دستیابی به آنچه می خواهد را ندارد.
  3. مراجع شما بیش از حد افکار منفی را می پذیرد.
  4. مراجع شما می گوید که نمی تواند تغییری ایجاد کند، یا اینکه می گوید هر کاری هم که بکند، باز هم هیچ  چیز ارزشش را ندارد.
  5. نگرش مراجع شما این است که “خب چه فایده ای دارد؟”

7- مراجع شما در حالتی بیش از حد هوشیار یا بیش از حد خسته است.

  1. مراجع شما می گوید که نمی تواند آرام شود.
  2. مراجع شما می گوید که با کوچکترین صدایی از جا می پرد.
  3. مراجع شما می گوید که احساس می کند باید همیشه هوشیار و مراقب باشد.
  4. مراجع شما می گوید که انرژی ندارد.
  5. مراجع شما می گوید که به دلیل خستگی مفرط، توان انجام فعالیت های روزانه اش را ندارد.
  6. مراجع شما می گوید که برای انجام کارهایی که در گذشته به طور معمول انجام می داده، به انرژی بسیار زیادی نیاز دارد.

8- مراجع شما دچار تحریکپذیری شدید یا طغیان خشم میشود.

  1. مراجع شما در برخورد با شما یا دیگران، بیش از پیش مبارزه طلب، پرخاشگر و معترض می شود.
  2. مراجع شما می گوید که همه چیز و همه کس باعث آزار او هستند.
  3. مراجع شما شروع به ارائه چنین توضیحاتی می کند که “همه بدبخت هستند و همه چیز مایه تأسف است”.
  4. مراجع شما می گوید که اطرافیانش به او می گویند که چقدر در مواجهه با شرایط زندگی بیش از حد احساس درماندگی یا عصبانیت داری.
  5. مراجع شما می گوید که عموماً با دیگران دعوا می کند.
  6. مراجع شما می گوید به قدری ناراحت است که نمی داند با خودش چکار کند.
  7. مراجع شما می گوید احساس “دیگ زودپزی” را دارد که هر لحظه “آماده انفجار است”.
  8. مراجع شما توضیح می دهد که بیش از پیش تمایل دارد کارهایی انجام دهد که می تواند سبب آسیب به خودش یا رنج دیگران شود (مثال: مشت زدن به ديوار، کتک زدن کسی، با ماشین به چیزی یا کسی زدن).

9- مراجع شما رفتارهایی تکانشی، نسنجیده و با ریسک بالا را زیاد انجام می دهد.

  1. مراجع شما می گوید کارهایی افراطی انجام می دهد. مثل بیش از اندازه خرید کردن، بدون اینکه به نتایج رفتارهایش فکر کند.
  2. مراجع شما برای شما تعریف می کند که چیزی به ذهنش رسیده و بدون اینکه به نتیجه و عواقبش فکر کند، بلافاصله آن را انجام داده است.
  3. مراجع شما از افزایش تعداد فعالیت هایی صحبت می کند که می توانسته برای او یا دیگران خطرناک باشد (مثال: افزایش رفتارهای نامناسب با گرایش جنسی؛ افزایش مصرف الکل یا مواد مخدر، تصمیم سریع به ازدواج پس از ملاقات یک شخص).

10- مراجع شما به مرگ یا خودکشی فکر میکند.

  1. مراجع شما نه تنها از ترسِ مرگ، بلکه از خود مرگ نیز بسیار صحبت می کند.
  2. مراجع شما به این نکته اشاره می کند که واقعیت این است که مردن برایش گزینه ای بسیار خوب و مناسب  است.
  3. مراجع شما توضیحاتی می دهد که شامل این موضوع است که اکنون مرگ برای او مفید می باشد.
  4. مراجع شما شیفته مرگ شده است.
  5. مراجع شما از انواع روش های مردن سخن می گوید.
  6. مراجع شما از رفتن به مکانی رویایی و اینکه آن مکان چقدر شگفت انگیز است صحبت می کند. مکانی که مشکلات در آنجا پایان می یابد و به نظر می رسد که با این افکار سرشار از خوشی می شود.
  7. مراجع شما به شما می گوید که اگر بخواهد یا اگر فرصتش را داشته باشد، می داند چطور خودکشی کند.
  8. مراجع شما از پروژه یا روشی برای مردن صحبت می کند. او به این موضوع اشاره می کند که می خواهد این دنیا و شرایطی که در آن زندگی می کند را ترک کند و به دنیای بهتری برود.
  9. مراجع شما اکنون رفتاری سرد دارد و از دیگران کناره گیری می کند. در حالی که قبلاً فردی متعهد، دوست داشتنی و گرم بوده است. بنابراین آنچه مشاهده می کنید را به او بگویید و از او بپرسید چه چیز در مورد او تغییر کرده است؟ این موضوع اغلب نشانه رها شدن از قید زندگی، یا بروز افکار مربوط به خودکشی است. حتی این احتمال وجود دارد که او دارد در نهایت سکوت، برای خودکشی اش برنامه ریزی می کند.
  10. اگر از قصد مراجع خود آگاهی نداشته باشید، می توانید این سؤال ها را از او بپرسید: “آیا می خواهید بمیرید؟”، “اگر تصمیم به مردن داشته باشید، چگونه می خواهید بمیرید؟”، “آیا به مردن فکر می کنید و برای آن برنامه ای دارید؟”، “دوست دارید چه زمانی بمیرید؟”.
  11. اگر کوچکترین قصد یا نشانه ای برای مردن یا خودکشی نزد مراجع خود یافتید، سریعا او را به اورژانس ارجاع دهید و یا با شماره تلفن اورژانس ملی تماس بگیرید (مثلا 112 در اروپا و در ایران با اورژانس اجتماعی به شماره 123 …).
  12. به مراجع خود بگویید که نگران او هستید و آنچه می گوید را جدی می گیرید و لازم است که بدون معطلی کمک بگیرد.
  13. اگر مراجع شما در واکنش به آنچه گفتید، به اعتراض پرداخت، حالتی تهاجمی به خود گرفت و یا کناره گیری کرد و اگر این موضوع سبب نگرانی بیشتر شما شد، شاید لازم باشد به او بگویید که به دلیل نگرانی برای سلامت او، ناچارید وعده محرمانگی را بشکنید و با شماره تلفن اورژانس ملی (مثلا 112 در اروپا و در ایران با اورژانس اجتماعی به شماره 123 …) تماس بگیرید. (حتی اگر مراجع شما در ایالت و کشور دیگری باشد، همچنان می توانید با شماره تلفن اورژانس ملی کشور خود تماس بگیرید و آدرس و شماره تماس مراجع خود را به آنها بدهید. آنها نیز می توانند با اورژانس ملی کشور مراجع ارتباط برقرار کنند.

فایل نشانه های ارجاع به روانشناس را از اینجا دانلود کنید.


به استثنای مورد مذکور شماره 10 در بالا که ضروری است سریعا پیگیری شود، لازم به ذکر است که پدیدار شدن هریک از این نشانه ها به میزان اندک لزوما بیانگر ضرورت ارجاع سریع به روان درمانگر یا سازمان سلامت روان جامعه نگر نمی باشد و هر شخصی ممکن است دوره هایی بسیار کوتاه از هر یک از این نشانه ها را در طول زندگی اش تجربه کند.

ولی اگر متوجه شدید چندین نشانه فوق به صورت هم زمان در حالات مراجع شما وجود دارد، و او توانایی کنترل خود را در برخورد با این نشانه ها ندارد، پس زمان آن است که او را به متخصص سلامت روان ارجاع دهید.

منبع: فدراسیون جهانی کوچینگ آی اف سی (ICF)، Lynn F. Meinke, MA, RN, CLC, CSLC

ترجمه: کوچینگ ویز ایران